Sneeuw en kinderkopjes

Sneeuw en kinderkopjes

Ik woon in een heel smal steegje in de historische binnenstad van Leiden.
De huizen staan vrij dicht op elkaar.
Hierdoor is het wat warmer dan op andere plekken in de stad of daarbuiten.
En daardoor blijft de sneeuw meestal niet liggen.

Maar deze keer zag het ook wit in onze steeg.
En terwijl ik door de sneeuw liep, zag ik iets opvallends.

Het deed me direct denken aan een slim fotografisch principe.
Iets waar je als fotograaf mee kunt spelen.


Ik maakte meteen even twee foto’s om het principe met je te delen.

Hieronder zie je de eerste foto.
Bekijk deze foto eens goed en vraag jezelf af waar je aandacht naartoe gaat.

 

Sneeuw en kinderkopjesDe sneeuw blijft liggen op de randjes tussen de kinderkopjes.

 

Kijk dan nu eens naar de tweede foto hieronder.
Waar gaat je oog naartoe?

 

Sneeuw in 1 kinderkopjeDe sneeuw ligt op de randjes tussen de kinderkopjes en op slechts één van de kinderkopjes zelf.

 

Hoogstwaarschijnlijk vond je het lastig om in de eerste foto een bepaald punt aan te geven wat je aandacht trok.
Terwijl in de tweede foto je aandacht waarschijnlijk al snel naar dat ene kinderkopje ging waar wel sneeuw op is blijven liggen.

Binnen de fotografie is het slim om te werken met patronen en herhalingen.
Ze geven een ritme aan je foto.
Het kijkt prettig als bepaalde elementen herhaald worden.
Bijvoorbeeld vormen, kleuren of patronen.

Maar wat direct opvalt, is als zo’n herhaling wordt doorbroken.

 

In bovenstaand voorbeeld zie je in de eerste foto dat de sneeuw alleen op de randjes tussen de kinderkopjes blijft liggen.
Verder gebeurt er vrij weinig in de foto.

De tweede foto maakte ik slechts een halve meter verderop.
Doordat de sneeuw maar in één kinderkopje is blijven liggen, springt deze er meteen uit.
Het patroon is doorbroken.

Hier kun je dus mee spelen.
Je kunt het oog van de kijker bewust naar deze onderbreking in je foto leiden.

 

Als je als fotograaf iets wilt laten zien in je foto, is het handig om de kijker een handje te helpen.
Om hem of haar te sturen richting het onderwerp dat je wilt benadrukken.
Op die manier is de kans veel groter dat je overbrengt op de kijker wat je wilde laten zien.
Je foto’s worden sprekender.

Het doorbreken van een patroon is een van de manieren waarmee je kunt sturen.
Maar er zijn ook allerlei andere manieren.

Het oog van de kijker sturen is een van de onderwerpen waar we mee aan de slag gaan tijdens de workshop “Hoe zie je dat?”.
Als je ook graag opvallende foto’s wilt maken,
klik dan op deze link voor meer informatie over de workshop “Hoe zie je dat?”.

 

14 thoughts to “Sneeuw en kinderkopjes”

    1. Hallo Toke,
      Leuk om hier een berichtje van je te zien!
      Het zou een verklaring kunnen zijn.
      Maar ik ben er vrij zeker van dat er op dit moment geen kinderkopjes ontbreken.
      Het zou wel kunnen dat hij los ligt en daardoor minder goed de warmte geleidt.
      Hartelijke groeten,
      Toine

  1. Het vershil dat ik er nog bij zie is dat de tweede foto een mooier afronding heeft dan de eerste,het center is links onderaan in de hoek begonnen is,met het gevolg dat het minder storend is en een veel mindere drukke foto.
    Leuk fotografisch weekend

    1. Hallo Antoon,
      Dankjewel voor je beschrijving van wat je ziet.
      Altijd leuk om te lezen hoe mensen een foto interpreteren.
      En ik ben het zeker met je eens dat de boogstructuur in de tweede foto mooier naar voren komt.
      Hartelijke groeten!
      Toine

  2. Dank je dat je dat met ons wilt delen. Ik zie ook nog iets anders – omdat ieder mens anders is.
    In de eerste foto liggen de steentjes in een soort willekeurig boogpatroon, maar in de tweede foto is er ook nog een soort cirkelboog effect vanuit de steen in de linker onderhoek. Voor mij maakt het dat ook sterker.

Geef een reactie of stel je vraag hieronder